Het gaat de goede kant op

Dag Allemaal,

Het lijkt er op dat weblog.nl de afhandeling van de nasleep betreffende de migratie voor het grootste gedeelte op de rit heeft. Omdat ik graag, voordat ik weer hier ga bloggen, eerst mijn berichten die ik op mijn andere weblog heb geschreven hier wil importeren blijf ik totdat dat mogelijk is nog even hier bloggen.

Natuurlijk is het vervelend dat het allemaal zo moeizaam verlopen is (en misschien nog steeds verloopt) bij weblog.nl. Echter ik heb er steeds vertrouwen in gehouden en heb er nog steeds vertrouwen in dat alles uiteindelijk zal gaan werken zoals het moet.

De afgelopen maanden hebben de medewerkers van weblog.nl heel veel ‘bagger’ en beledigingen over zich heen gehad. Ondanks dat hebben de ze volgehouden. Als dank voor hun doorzettingsvermogen en inzet plaats ik hier een virtueel bloemetje voor iedereen van weblog.nl. Bedankt!

Het is een Dahlia die vorige zomer en herfst in onze tuin bloeide. Geen winter of lentebloem maar de kleur past mooi bij het weblog.nl logo.

migreren

Zo wordt het genoemd! Op dit moment (men is afgelopen nacht al begonnen met de werkzaamheden) zijn een aantal knappe koppen druk bezig met het migreren van 400.000 weblogs naar de nieuwe vorm.

Blijkbaar kan ik nu  nog een bericht plaatsen maar het kan ieder moment gebeuren dat de huidige vorm op slot gaat en na enkele uren (of wellicht langer) kunnen we zien wat er allemaal veranderd is.

Ik vind dat toch best spannend. Wat ik zeker weet is dat we de hele 'aankleding' van onze weblogs weer opnieuw moeten doen maar ik hoop zo dat alles goed gaat met alle logjes en reacties! 

Nog even geduld dus. Wees niet verbaast als mijn weblog een dag niet bereikbaar is of als alles er ineens anders uit ziet. De link naar mijn weblog blijft, ook ná de migratie, gewoon bereikbaar, ook dit dankzij de knappe koppen aangezien het streepje tussen 'web' en 'log' gaat verdwijnen.

Kleine update: het ging afgelopen nacht niet helemaal zoals gepland, hopelijk gaat het morgen wel allemaal lukken! De knappe koppen zijn namelijk afhankelijk van medewerking van de mensen vanTypepad in de Verenigde Staten.

Smoking Hot Socks

Ze zijn af! Mijn Smoking Hot Socks. Een heel leuk patroon van Monika van Smoking Hot Needles.

Ik had er al eerder over geschreven. Ze zijn gebreid van het garen wat ik op de Handwerkbeurs verfde.

Het is een heel leuk patroon om te breien. Ik ben ook tevreden over de sokken behalve dan dat ik de manier waarop de kleuren vlakken vormen op de sok niet mooi vind! Op Ravelry noemen ze dit ‘pooling’. Er is zelfs een aparte groep over. De meeste mensen vinden het of mooi, of afschuwelijk. Ik vrees dat ik bij de laatste groep hoor. Pooling is het gevolg van hoe de kleuren op de streng aangebracht zijn, als de kleuren heel gelijkmatig over de streng worden aangebracht kun je dat terugzien in je sok. Zeker iets om rekening mee te houden als ik weer een keer sokkenwol ga verven.

Zien jullie overigens de sockblockers waar ik de sokken mee heb gefotografeerd?! Die kreeg ik van Angeli op een bijeenkomst die we 11 juni hadden in ‘s Hertogenbosch. Dat was naar aanleiding van de KIP dag (Knitting in Public). Het is op die dag (of eigenlijk moet ik zeggen: dagen) de bedoeling dat zoveel mogelijk mensen in het openbaar breien. Er waren nog veel meer bijeenkomsten naar aanleiding van de KIP dag. Verschillende bloggers hebben daar over geschreven, zelf ben ik er niet toegekomen om een verslag te schrijven over deze, overigens zeer leuk, dag.

Hier is het nu echt vakantie. Casper en Vera zijn vorige week weer thuis gekomen nadat ze drie weken bij hun vader waren geweest. Ze hebben een bijzondere reis gemaakt. Ze zijn namelijk naar IJsland geweest. Ik heb nog altijd een zwak voor dat land, ik ben er zelf immers drie keer geweest. Het is heel bijzonder om ze te horen vertellen over de dingen die ze daar gezien en gedaan hebben. Dingen die ik jaren geleden ook gezien en gedaan heb. Ze hebben uiteraard ook dingen meegemaakt die nieuw zijn voor mij. Zo hebben ze hun eigen verhaal.

Wat heel erg veranderd is in de 12 jaar nadat ik voor het laatst naar IJsland ging, is dat ik in daar was voor het digitale fotocamera tijdperk. We vonden het al veel als we 10 volle filmpjes van 36 foto’s hadden bij thuiskomst . Nu komt alleen Casper al thuis met meer dan 1400 foto’s! Hij heeft het gereduceerd naar 1000 foto’s. We hebben nog lang niet alles bekeken maar er staan ongetwijfeld vele gelukte foto’s op. Ik moet er niet aan denken om weer terug te gaan naar de filmrolletjes, het is toch heerlijk dat je naar hartenlust kunt fotograferen zonder dat het je kapitalen aan filmpjes, ontwikkelen en afdrukken kwijt bent. Ter illustratie een foto van Jasmijntje, eentje van Ysja en nog eentje van de uitbundig bloeiende Oost Indische Kers.

Maar goed, we hebben er nu een week vakantie op zitten. De eerste dag wilde Vera gelijk de tent opzetten in de tuin wat ook gebeurd is. Natuurlijk moet er ook in de tent geslapen worden. Dat geeft echt een vakantie gevoel, zelfs als je, zoals wij, thuis blijft. Al moet ik wel toegeven dat ik zelf het liefst in mijn eigen bed slaap (wat ik ook gedaan heb) maar Johan ziet er de lol wel van in om met Casper en Vera in eigen tuin te kamperen! Gelukkig werkt het weer tot nu toe behoorlijk mee. We hebben een aantal keren buiten kunnen eten en we kunnen ook vaak buiten zitten lezen, breien of zelfs een beetje klussen en opruimen. Tja, dat is het nadeel van thuis vakantie houden, dat je toch klusjes gaat oppakken.

Ysja vermaakt zich deze vakantie ook prima al wordt er wel wat minder uitgebreid met haar gewandeld. Gelukkig staat daar tegenover dat er altijd wel iemand is die met haar wil spelen of met de bal te gooien.

We zijn niet alleen maar thuis. Natuurlijk gaan we ook op pad voor de dagelijkse boodschappen. Vera had al heel erg zin om schoolspullen te gaan kopen voor ná de vakantie, ze gaat dan naar het voortgezet onderwijs. Verder ben ik gisteren met een breivriendin en Vera naar Staphorst gereden om naar de open dag van Quiltpalace/Wolmand te gaan om ons in te schrijven voor de in november te houden workshop kantbreien door Monique!

Nog even iets heel anders: Tot mijn vreugde zie ik dat een aantal lezers zich hebben aangemeld bij mijn Google Friend Connect in de zijkolom van mijn blog. Het kan echter zijn dat je over ongeveer een week dit opnieuw moet gaan doen. Dan is namelijk, als het goed is, mijn weblog overgezet naar de nieuwe vorm (zie dit bericht) en ik weet niet of alles dan nog helemaal hetzelfde werkt echter items uit de zijkolom gaan dan verdwijnen en ik moet het allemaal opnieuw gaan plaatsen.. Nog even geduld en dat weet ik hoe één en ander op mijn blog er dan zal uitzien.

Paarse Adventssjaal

Hier schreef ik over de Adventssjaal die ik aan het breien was. Mijn bedoeling was dat hij in januari klaar zou zijn maar het is mei geworden.

Het opspannen (blocken) van de sjaal, daar kwam ik maar niet aan toe. Dat heb ik deze week gedaan.

Ik vind de sjaal best mooi geworden, maar toch niet helemaal wat ik er van gehoopt had. Het kleurverloop vind ik voor een sjaal als deze niet ideaal en de kraaltjes wijken teveel af van kleur maar aan de andere kant: dit was voor mij een oefenproject voor het breien van lace en met kraaltjes en ik dat opzicht is het juist heel mooi geworden.

Hij is zeker draagbaar, is mooi van breedte en behoorlijk lang (volgens mij meer dan twee meter)! Het garen (Filigran Lace Color) is heerlijk zacht. Het patroon is, voor zover ik weet, nog steeds gratis te vinden via Ravelry (Ravelry link!) of hier op Wollkistchens Musterseite.

Possibilities

Dat is de naam die Sokksawat (helaas heeft ze geen webwinkel meer) aan deze wol heeft gegeven.

Ik ben schandalig lang met het spinnen van deze wol bezig geweest en nu heb ik het eindelijk verder gesponnen. Ik ben drie weken alleen thuis (mijn kinderen zijn bij hun vader en Johan is overdag aan het werk) en blijkbaar is de rust die ik nu heb precies wat ik nodig had om weer eens lekker te spinnen.

En wat blijkt: Ik vind spinnen leuk! Ja, ook (of juist) met het spinnenwiel!

Het is prachtig garen geworden, wellicht met schoonheidsfoutjes aangezien ik (nog) geen ervaren spinster ben, maar ik vind het mooi genoeg voor een paar wanten bijvoorbeeld (ik heb al een patroon in gedachten).

Deze streng Bluefaced Leicester wol weegt 100 gram en ik heb uitgerekend dat het een looplengte van ongeveer 350 meter heeft.

Amigurumi, of te wel: gepriegel!

Op Ravelry is een groep die ‘De Priegelaars’ wordt genoemd. Een groep waar gezelligheid voorop staat, iedereen mag kletsen over van alles en nog wat, vooral huisdieren zijn regelmatig onderwerp van ‘gesprek’. En het gaat ook vaak over “priegelhobby’s” zoals haken bijvoorbeeld.

Zo kun je nu meedoen aan een heuse Amigurumi wedstrijd. Deze week mag iedereen foto’s plaatsen van wat er gemaakt is voor deze wedstrijd.

Het leek me leuk om mee te doen en dit schattige muisje te haken. Het patroon vond ik bij Grietjekarwietje.

Nou, het was een gepriegel hoor maar erg leuk om te doen. Nu maar afwachten wat de jury er van vindt. Niet dat me dat zoveel uitmaakt: het is vakantie, ik heb lekker de tijd om dit te maken en ik vind mijn muisje hartstikke leuk geworden!

Paintbox Scarf

Mijn dubbelbrei sjaal is af. Het was even doorzetten maar uiteindelijk is hij 165 centimeter lang geworden. Lang genoeg om de sjaal een keer om mijn hals te kunnen slaan. Zo'n dubbele laag Kauni wol is lekker warm.

Met behulp van de maastechniek die ik hier ook al met behulp van een filmpje had genoemd, heb ik het bovenste deel afgekant door beide delen aan elkaar te mazen.

Hier kun je goed zien dat je echt twee lagen aan het breien bent. Tijdens het breien staan de steken van elk laagje om en om op de breinaald. Hier heb ik ze voor het mazen elk op een eigen naald gezet omdat ik dat gemakkelijker vind voor het mazen.

Het patroon is van Lucy Neatby. Het is niet alleen het patroon maar ook de techniek staat er duidelijk in uitgelegd. 

Afscheid

Gisteren namen we, Vera en haar klasgenoten, maar ook de ouders, afscheid van Vera’s (en voorheen ook Caspers) school. En vanavond, op het eindfeest, namen we in privé sfeer afscheid van elkaar. Vanaf nu heb ik officieel geen kinderen meer op de lagere (basis)school!

Het was een mooi afscheid, een gezellig en vrolijk feest maar met, wat de kinderen betreft, een zeer emotioneel einde. Dat was te verwachten natuurlijk, juist dat laatste schooljaar beleven de kinderen heel intens. Tranen met tuiten werd er gehuild en dat maakte het des te moeilijker om naar huis te gaan….

‘Waarom moeten we toch naar een andere school, net nu het zo leuk is?’ was een veel gestelde vraag van de kinderen. ‘Nu zien we elkaar nooit meer!’

Maar het is onvermijdelijk, we hebben het allemaal meegemaakt. Hoort het niet gewoon zo te gaan? Een nieuw tijdperk breekt aan,voor Vera, maar ook voor mij.

Tien jaar lang heb ik als ouder rondgescharreld op deze school, zeker in het begin vaak meegeholpen, als klassenouder, als handwerkmoeder, schoonmaken in de klas, veegmoeder, wasmoeder, bakken en koken voor feesten (elk jaar soep voor Sint Maartensfeest! Pannekoeken voor Sint Jan! Gebak voor de markten). Het afgelopen jaar heb ik langzaam alvast een beetje afstand genomen. Straks, na de vakantie, heb ik twee kinderen op het voortgezet onderwijs.

Practical joke met Julia Roberts

Veel mensen die breien weten dat er ook beroemde mensen zijn die van breien houden. Zo schijnt Julia Roberts ook graag te breien. Het verhaal gaat dat ze ook de verloren uurtjes op de filmset vult met breien. Blijkbaar een reden voor deze practical joke!

Update 26 januari 2012:

Helaas is het filmpje verwijderd. Maar ik heb nog een link gevonden namelijk hier: Filmpje Practical Joke met Julia Roberts, kijk even vanaf 1 minuut en 30 seconden.